Opis metod do kostki 3x3x3

1 Opinia
Ocena
5.0

Wpis, który oddajemy dzisiaj w wasze ręce, poświęcony będzie różnym metodom układania kostki 3x3x3. Jakie są wady i zalety każdej z nich, na czym się opierają?


Layer by Layer (LBL)

` Metoda uznawana za najbardziej podstawowy wybór. Większość speedcuberów rozpoczyna swoją przygodę z kostkami właśnie tutaj, na metodzie “warstwa po warstwie”. Ten sposób układania oferuje nam najprostszy schemat ułożenia, łatwość nauki i małą liczbę algorytmów do nauki “na pamięć”. Jako minus tej metody należy niestety wspomnieć o tym, że dość trudno poprawiać swoje czasy używając LBL, a to z uwagi na dość wysoką liczbę ruchów potrzebnych do ułożenia kostki – często wymagane jest ich ponad 100, gdzie dla porównania metoda Roux często wykorzystuje zaledwie około 40 ruchów! Jeśli satysfakcjonują Cię czasy oscylujące w granicach pół minuty, a nie chcesz zbyt dużo czasu spędzić na nauce metody, LBL jest najlepszym wyborem dla Ciebie!

Etapy układania kostki z użyciem Layer by Layer:

- ułożenie krzyża (kształtu “+” z użyciem krawędzi)  na jednej ze ścianek układanki;
- włożenie poprawnie zorientowanych rogów w miejsca pomiędzy ramionami krzyża;
- włożenie odpowiednich krawędzi między centry, nad uprzednio zbudowane rogi z użyciem dwóch prostych algorytmów;
- pierwszy etap ostatniej warstwy, czyli ułożenie krzyża na ostatniej warstwie z użyciem jednego z dwóch sześcioruchowych algorytmów;
- permutacja krawędzi krzyża na ostatniej warstwie;
- permutacja narożników
- etap kończący ułożenie, czyli orientacja narożników (“obrócenie” ich we własnym miejscu) z użyciem prostego, intuicyjnego algorytmu.

CFOP (Fridrich)

Najbardziej rozpowszechniona metoda układania kostki 3x3x3, używana obecnie przez około 90% speedcuberów na świecie, w tym najlepszych na świecie. CFOP ma kilka cech wspólnych z LBLem używanym przez początkujących – jednym z takich podobieństw jest rozpoczęcie ułożenia od krzyża, po którym następuje ułożenie czterech “slotów”, czyli połączeń rogu z krawędzią pomiędzy ramionami krzyża. Podwaliny pod późniejszy, bardzo bogaty i złożony proces rozwoju tej metody dała czeska inżynier Jessica Fridrich, od której nazwiska pochodzi używany niekiedy wariant nazwy tej metody. Obecnie jednak dużo bardziej rozpowszechnione jest odnoszenie się do tego sposobu układania jako CFOP – z angielskiego Cross, First Two Layers, Orientation of the Last Layer, Permutation of the Last Layer, od czterech głównych faz układania. CFOP zawiera 57 algorytmów OLL oraz 27 permutacji (PLL), więc pełna nauka tej metody może niekiedy być czasochłonnym wyzwaniem.

Etapy układania kostki z użyciem CFOP (Fridrich):

- Cross - ułożenie krzyża na jednej ze ścianek układanki;
- F2L - jednoczesne włożenie pary i narożnika (potocznie “slota”);
- OLL - orientacja górnej warstwy, czyli zwrócenie wszystkich elementów układanym kolorem do góry;
- PLL - permutacja elementów ostatniej warstwy, czyli przemieszczenie ich względem siebie, co kończy ułożenie.

Roux

Spośród zaawansowanych metod układania kostki 3x3x3, metoda Roux jest druga pod względem popularności, ustępując jedynie dominującemu CFOPowi. Ta technika układania wymaga sprawnego budowania bloczków na kostce, co odróżnia ją od hegemona w swojej klasie, czyli wspomnianego “Fridricha”. Sama charakterystyka typowego ułożenia z użyciem Roux jest również całkowicie odmienna, gdyż nie wyodrębnia się tutaj poszczególnych warstw – dolna ścianka zazwyczaj pozostaje nieułożona aż do ostatniego etapu! Przewaga tej metody nad CFOP wyraża się przede wszystkim w niższej przeciętnej liczbie ruchów potrzebnej do ułożenia kostki oraz liczbie algorytmów potrzebnych do pełnego poznania metody – wymaganych jest ich “jedynie” 42. Poza tym, ułożenie jest w dużej mierze intuicyjne, bez schematyczności obecnej w LBL czy CFOPie, co dla jednych jest wadą, dla innych zaś zaletą.

Etapy układania kostki z użyciem Roux:

- FB - zbudowanie bloczka 1x3x3 w którymkolwiek miejscu na kostce;
- SB - zbudowanie bloczka 1x3x3 na przeciwległej ściance;
- CMLL - ułożenie wszystkich narożników na górnej ściance za pomocą jednego algorytmu, co jest jedynym etapem metody Roux który wymaga znajomości algorytmów;
- LSE - ułożenie wszystkich pozostałych, nieułożonych krawędzi na kostce:
           orientacja krawędzi;
           ułożenie dwóch krawędzi bezpośrednio nad bloczkami (FB oraz SB);
           ułożenie ostatnich czterech krawędzi za pomocą kilku ruchów M oraz U.

Znani speedcuberzy, którzy jako swoją główną metodę układania wybrali Roux: Kian Mansour, Kaijun Lin, Tijmen van der Ree.


ZZ

Metoda, której protoplastą jest Polak, Zbigniew Zborowski. Podobnie jak Roux, metoda ZZ wymaga m.in. sprawnego budowania bloczków oraz orientowania krawędzi, co rekompensuje niższą liczbę ruchów potrzebnych do ułożenia kostki.

Etapy układania kostki z użyciem ZZ:

- EOLine - często skomplikowane dla nowicjuszy orientowanie wszystkich dwunastu krawędzi kostki przy jednoczesnym umieszczeniu krawędzi DB oraz DF na swoim miejscu;
- F2L - etap bliźniaczo podobny do tego z CFOP, jednak tutaj używamy jedynie ruchów R, U oraz L, by nie zniszczyć EOLine. Brak konieczności “regripów” oraz rotacji kostką w tym etapie prowadzi do wyższej szybkości układania;
- Rozwiązanie ostatniej warstwy z pomocą jednego algorytmu z obszernego zestawu znanego jako ZBLL lub kopia techniki znanej z CFOPa, czyli standardowy OLL oraz PLL kończący ułożenie.

Znani speedcuberzy, którzy jako swoją główną metodę układania wybrali ZZ: Zbigniew Zborowski, Chris Tran, Phil Yu.

Zostaw komentarz

Zaloguj się, aby dodać komentarz

Komentarze

  • Błąd w opisie Roux
    Przez Jakub Grynia Na June 16th 2019
    Ocena
    5.0

    1x3x3??? Napewno??? NAPEWNO?????